Վերլուծություն․
Ռավեննայում
Արարատի ծեր կատարին
Դար է եկել, վայրկյանի պես,
Ու անցել:
Անհուն թվով կայծակների
Սուրն է բեկվել ադամանդին,
Ու անցել:
Մահախուճապ սերունդների
Աչքն է դիպել լույս գագաթին,
Ու անցել:
Հերթը հիմա քոնն է մի պահ.
Դու էլ նայիր սեգ ճակատին,
Ու անցիր…
Ես կարծում եմ, որ այս բանաստեղծությամբ Իսակյանը ուզում էր ասել, որ ամեն ինչ այս կյանքում անցնում և գնում է։ Շատերը ունեն պրոբլեմներ և հաղթահարում են դրանք, և դու էլ կարող ես անել դա, ուղղակի մի վախեցիր առաջին քայլը անել։ Անկեղծ ասած ես ինքս այդպես եմ կարծում և աշխատում եմ հետևել այդ խորհրդին։
Վերգինե Խաչատրյան 