Այս նովելը պատմում էր այն մասին, թե ինչպես է մի տղա տեսնում մի աղջկա և սկսում նկարագրել նրան: Ամբողջ նովելը բաղկացած էր նկարագրոթյուններից, սկզբում տղան նկարագրում էր աղջկա մազերը, հետո դեմքը, որ հազիվ թե տեսավ, հետո նրանց հարաբերությունները, որոնք պարզվեց պարզապես երևակայություններ էին: Տղան ինձ թվում է չափից դուրս երազկոտ կերպար էր, ով շուտ էր կտրվում իրականությունից և տրվում ենթադրություններին: Տղան եզրակացնում է,թե աղջիկն էլ իրեն է նայյում, ուշադիր է, ինչ-որ կապ է տեսնում իրենց միջև, այն ինչդա պարզապես իր երևակայությունն էր: Ասելիքը նոովելի այն է, որ հաճախ մենք տեսնում և նկատում ենք այն ինչ ցանկանում ենք, այլ ոչ թե այն ինչ կա իրականում: Մենք բոլորս էլ շատ հաճախ զբաղվում ենք ինքնախաբեությամբ, և մեզ խաբելով փորձում առաջ շարժվել, իսկ երբ դա բացահայտում ենք չենք ցանկանում ընդունել ճշմարտությունը: Չէ որ, շատ ավելի հեշտ է տեսնենք ամեն ինչ ինչպես մեր ձեռք է տալիս, քան այն ինչ կա իրականում: