<<Սպիտակ ձին>> Բակունցի լավագույն ստեղծագործություններից է։Ներկայացված է հայ գյուղը Առաջին համաշխ․ պատերազմի տարիներին։Պատմվածքի հերոսներն են ՝Շարմաղ Բիբին,Նրա վորդի Սիմոնը,դուստր Շողերը,համագյուղացիներց Սաքու տղան,Շիլ Իվանը,Շողունց Աքելը,Գիլանց Մուքին,Կոստանդ աղան։
Սիմոնի մայրը՝Շարմաղ Բիին երևում է մեկ պատմվածքի սկզբում,մեկ ՝ վերջում,բացելով ու փակելով դուռը,կարծես ներկայացնելով հայ գյուղի ծանր վիճակը։
Առաջին համաշխ․ պատերազմ էր ՝ և թագավորի հրամանով հավաքվում էին բոլոր ձիերը։Ձին թաքցնելու և չներկայացնելու դեպքում սահմանված էր ծանր տուգանքներ։Ցոլակը՝ Սիմոնի ձին,նրանց ըտանիքի միակ հույսն էր։Սիմոնը ձին գնել էր երկու տարի առաջ,տալով իրենց էշը,հորթը,մի կարպետ և երկու բոռ ցորեն,այսինքն ամբողջ տնտեսությունը։Ըտանիքը արցունքն աչքերին ճանապարհ է դնում Ցոլակին։Մի տխուր առավոտ էր,և գյուղացիները լուռ ճանապարհ են ընկնում դեպի քաղաք։
Պատմվածքի գագաթնակետը գետափի տեսարանն է։Իմանալով,որ հիվանդ ձիերին չեն տանում՝ Սիմոնը որոշում է Ցոլակի մեջքին չեչաքարով վերք բացել։Բայց Ցոլակին տանում են և Սիմոնի սրտում մնում է տանջող ցավը,ոչ միայն,որ կորցրեց Ցոլակին,այլ ՝ որ վերք ու ցավ պատճառեց նրան։
Պատմվածքը վերնագրված է <<Սպիտակ ձին>>,խոսքը Կոստանդ Աղայի ձիու մասին է։Սանուտեր Կոնստանդ աղան սպիտակ ձիով գալիս է քաղաք և սպիտակ ձիով էլ ետ դառնում,դրա փոխարեն հրապարակ է բերում մի հիվանդ ձի։
Բակունցը այս պատմվածքով ներկայացնում է կյանքի անարդարությունը,անհավասարությունը,ինչպես գյուղացիներն էին ասում կյանքի սևն ու սպիտակը։


